مونولوگ

دیوانه منم من که روم خانه به خانه

مونولوگ

دیوانه منم من که روم خانه به خانه

قبلا نوشت

پنجشنبه, ۲۴ اسفند ۱۳۹۶، ۰۸:۱۴ ب.ظ

خوب الان می‌خواستم به حرف یه بنده‌خدایی بدجور واکنش نشون بدم ولی به جاش نفس عمیق کشیدم. اومدم برم تو پنل وبلاگم، دیدم رمز همراهم نیست.


بهش میگم "من در این وادی (کنار تو) صبر را آموختم" لبخند می‌زنه و میگه "هوممم" گفتم "یادت میاد قبلا چقد غر می‌زدم؟" میگه "آره!!! واقعا هم :)))"
و بهش نمیگم که این وادی (کنار اون) نبوده که به من صبر رو یاد داده، این وادی محل بروز نتایج این یادگیری بوده.
و من می‌دونم کجا صبر رو یاد گرفتم؛ همونجایی که آهو ناز (تاب؟) داره آی بله :)

۹۶/۱۲/۲۴
تسنیم

نظرات  (۱)

۲۵ اسفند ۹۶ ، ۱۳:۲۹ محمود بنائی
نمیدونم چیه این صبر، چقدر باید صبر کنیم اما میگن خوبه! حتی فال هم که میگیرم میگه صبر داشته باش :/
پاسخ:
درست میگن، خوبه خوبه!
اوصیکم و اوصی نفسی بالصبر! :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی